Het Oneiros Ensemble speelt kamermuziek, van barok tot hedendaags, in grote en kleine bezettingen, voor jonge en oude mensen. Het ensemble zoekt naar de essentie van de muziek, arrangeert en programmeert, maakt muziektheater, en vertelt verhalen.

Op zondag 26 augustus speelt het Oneiros Ensemble maar liefst drie keer in het Erasmuspark in Amsterdam. Samen met Terrasmus en Stadsdeel West willen we de bezoekers verrassen op een extra mooie dag in het park, waarbij iedereen kan genieten van een drankje op het terras en kan wegdromen bij de mooiste klassieke muziek. We willen de mensen naar buiten lokken, de natuur in. Amsterdam kent vele prachtige concertzalen en leuke festivals, maar wij willen muziek brengen daar waar nog geen muziek te horen was.
De concerten beginnen om 11.00, 13.00 en 16.00 en zijn gratis toegankelijk.
Komen jullie luisteren?
Adres: Erasmuspark 1

Adieu au Paradis

Een programma over verlangen, weemoed en verloren liefde.
Hans Christian Détlefsen schreef een nieuw werk voor het Oneiros Ensemble op een gedicht uit de Eloges van Saint-John Perse. De dichter beschrijft hoe hij als jonge jongen het eiland Guadeloupe moet achterlaten om terug te keren naar Frankrijk. In het Chanson Perpetuelle van Ernest Chausson horen we een vrouw die door haar geliefde is verlaten. De Trois Poemes van Guillaume Lekeu beschrijven achtereenvolgens de dood van een geliefde, een wilde dans, en een donker bos bij nacht.
Maar hoe melancholiek ook, steeds horen we weer het paradijs verklankt.

Guillaume Lekeu – Trois Poemes voor mezzosopraan, harp en strijkkwartet
Claude Debussy – Danse voor harp en viool (arr. Roel van Oosten)
Hans Christian Detlefsen – Adieu à l’ enfance  voor mezzosopraan, harp en strijkkwartet

Ernest Chausson – Trois Chansons, voor harp en mezzosopraan
Guillaume Lekeu – Molto Adagio voor strijkkwartet
Ernest Chausson – Chanson Perpetuelle  voor mezzosopraan, harp en strijkkwartet.

Beethoven en tijdgenoten

Vroeg-romantische klanken van Beethoven en tijdgenoten.

We schrijven het jaar 1809. De Grande Armeé van Napoleon trekt hervormend en veroverend door Europa, en ook Nederland wordt door Frankrijk bezet. Na de Franse Revolutie van 1789 ontstaan nieuwe ideeën over kunst, schoonheid en menselijke waarden. Niet langer is de ratio het ijkpunt van de menselijke beleving maar de emoties.

De schrijver, criticus en componist E.T.A. Hoffmann publiceert zijn “Musikalische Novellen und Aufsätze” in 1809. Zijn opinie is van grote invloed op het kunstenaarsleven en hij is, ook door zijn veel gelezen verhalen, een graag geziene gast bij de vele salons die overal worden georganiseerd.

De harp was rond 1800 bezig aan een opmars. Het instrument werd steeds populairder bij dames van goede komaf, die leerden om zichzelf bij het zingen te begeleiden. De delicate klank van de harp paste bovendien goed bij de nieuw gevonden romantiek. Maar ook op de concertpodia veroverde de harp een belangrijke plaats, door musici als Dussek en Krumpholz. Een belangrijke impuls voor de technische ontwikkeling van het instrument kwam van Sebastien Érard. Na jarenlang atelier gehouden te hebben in Parijs, waar hij harpen bouwde voor onder andere Marie-Antoinette en Louis XVI, moest hij na de Franse Revolutie uitwijken naar Londen. Daar vond hij in 1810 de dubbelpedaalharp uit, en stelde hiermee de harpisten in staat om te wedijveren met de grandioze pianisten van die tijd.

Programma:

Francois-Adrien Boïeldieu 1775-1834
Concerto pour harpe op. 77 (1801)
I Allegro
II Andante Lento
III Rondeau: allegro agitato

Boïeldieu wordt ook wel de franse Mozart genoemd. Hij schreef maar liefst 40 opera’s die stuk voor stuk kaskrakers waren in de Parijse Opera. Na een noodlottige liefdesrelatie vertok hij naar Rusland waar hij het uiteindelijk wist te schoppen tot hofcomponist van de tsaar in St. Petersburg. Na 6 jaar kwam hij terug naar Parijs en zette zijn reeks operasuccessen voort.

E. T. A. Hoffmann 1776-1822
Harpquintet in c kl.t. AV 24 (1807)
I Allegro moderato
II Adagio
III Allegro

Hoffmann was jurist, componist, recensent, ontwerper, karikatuurtekenaar en natuurlijk schrijver. Hij wist generaties te inspireren met zijn fantasieverhalen en horrorverhalen, waarvan enkele bekende voorbeelden zijn: Nußknacker und Mausekönig, Der Sandmann en de Kreisleriana, waar de pianocompositie van Schumann op is gebaseerd. Jaqcues Offenbach schreef een beroemde opera over het leven van Hoffmann, genaamd Les Contes d’Hoffmann. Hoffmann schreef op weergaloze wijze over muziek en componisten en hij veranderde zijn voornaam Wilhelm in Amadeus uit bewondering voor Mozart.

Louis Spohr 1784-1859
Sonate concertante voor harp en viool in D gr.t. op. 113 (1809)
I Allegro brillante
II Adagio
III Rondo

Spohr behaalde triomfen in alle grote Europese steden als vioolvirtuoos. Paganini roemde hem om zijn zingende toon. Als dirigent was hij een van de eerste die een baton gebruikte en hij vond het repetitiecijfer uit. Toen hij in 1805 werd aangesteld als concertmeester in Gotha viel zijn oog al gauw op een 18-jarige harpiste, Dorette Scheidler. Hij wist listig haar voor zich te winnen door eerst voor haar moeder een prachtig stuk te schrijven en daarna een moeilijk duo voor harp en viool zodat ze veel tijd moesten doorbrengen met repeteren. Spohr heeft veel betekend voor de technische ontwikkeling van het harpspel, door de hoge mate van virtuositeit in zijn stukken.

Ludwig v. Beethoven 1770-1827
“Harfenquartett”  nr. 10 op. 74 in Es gr.t. (1809)
I Adagio-Allegro
II Adagio ma non troppo
III Presto-attaca
IV Allegretto con variazioni

In mei 1811 schreef de „Allgemeine musikalische Zeitung“ over Beethovens kwartet: “Wij geloven dat we vanuit de ziel van alle ware vrienden der toonkunst en kwartetmuziek spreken wanneer wij de wens uiten dat onze B. zich aan zijn eerdere werkwijze houdt en ons dan veel dergelijke muziek zou kunnen geven! Maar Beethovens nieuwste kwartet op. 74 bevat slechts een duistere geest, het minst samenhangende is op fantastische wijze met elkaar verbonden, duistere verwarring, geringe melodische samenhang, het heen- en weer schieten van de ene inval naar de andere en een onnodige wirwar van harde dissonanten. Het ontbreekt aan hogere eenvoud, lieflijke melodieën en het lichte en bevallige.“

Maar Hoffmann had in 1809 al geschreven: Beethovens machtige geest vernietigt de muzikale kletspraat; sterker nog, zij wil hiertegen in opstand komen, maar vergeefs. Desalniettemin, zij die de muziek van Beethoven juist kunnen beoordelen zien dat het de goede Beethoven niet ontbreekt aan een rijke en levendige fantasie, en zelfs dat hij niet in staat is deze te beteugelen. Het concept van selectie en ordening van muzikale gedachten komt niet bij hem op, maar door zijn genie te volgen schrijft hij alles zo op als het hem in zijn vurige fantasie voorkomt.

Dancing Day

Voor harp en viool is er schitterend repertoire geschreven. Maar voor piano en viool nog veel meer. In dit programma spelen Johan en Liesbeth verschillende bewerkingen en originele composities.
In Saint-Saëns Fantaisie hoort u de laatste uitlopers van de romantiek, terwijl de Danse van Debussy een nieuwe lichtheid geeft. De muziek van Pärt is verstild en sober.
Na de pauze komt u na de prachtige vijfde vioolsonate van Bach terecht in de wondere wereld van de volksmuziek.

Programma:
Camille Saint-Saëns – Fantaisie (1907)
Claude Debussy – Danse (arrangement door Roel van Oosten) 
Dmitri Shostakovich – selectie uit Preludes voor viool en piano op. 34 *
Arvo Pärt – Fratres 
 
Johann Sebastian Bach – Sonate voor viool en klavecimbel nr. 5 BWV 1018 *
Manuel de Falla – selectie uit Siete Canciones Populares Espagnoles voor viool en piano*
Béla Bartók – Romanian Folk Dances*
* Bewerkingen voor harp en viool door Liesbeth Vreeburg
De Toverlantaarn
In dit programma gaan literatuur, muziek en mythologie hand in hand.
De virtuoze horrorklanken van Caplet vormen een prachtig contrast met de weelderige rijkdom van Schubert. De muziek van Henriette Renié doet niet onder voor de beste muziek van haar tijdgenoten, maar deze harpiste en componiste is, ten onrechte, vrij onbekend gebleven. De fascinerende muziek van “onze eigen” Hans Cox maakt het geheel compleet. Daarbij vertellen wij de verhalen natuurlijk aan het publiek!
André Caplet – Conte Fantastique: La Masque de la Mort Rouge (harp en strijkers)
Henriette Renié – Légende, après “Les Elfes” de Lecompte de Lisle, 1901 (harp)
Hans Cox – Cyclophonie XIV: The Birds of Aengus (harp en viool)
Franz Schubert – Der Tod und das Mädchen, strijkkwartet nr. 14 in d kleine terts.
De wolf in de wolken

Muziektheater voor kinderen
Door Liesbeth Vreeburg & Karin Leutscher
Regie: Susanne Roos.

Muziek kun je wel voelen, maar niet zien. Je kunt muziek niet ergens instoppen. Of toch? Kun je muziek bewaren? Of zoekt ze zelf een plekje in de hoofden van mensen?

Muziek kan mensen veranderen. Mensen kunnen er droevig van worden, of vrolijk, of bang. Maar waar komt de muziek eigenlijk vandaan?

In: De wolf in de wolken verkennen de muzikanten de mogelijkheden van hun instrumenten, onderzoeken of muziek echt bestaat, en vertellen zonder woorden iets over waar de muziek vandaan komt.

Voor kinderen van 4 tot 8 jaar.

Susanne Roos (regisseur) studeerde aan de Theaterschool in Utrecht. Ze werkt als actrice en theatermaker voor film en televisie. Eerder maakte ze een succesvolle theatervoorstelling met Frank Groothof. Met haar eigen Theatergroep Fien maakt ze prikkelende en filosofische familievoorstellingen.

Eerder speelden Susanne Roos en Liesbeth Vreeburg samen in Het Verloren Sporen Museum en in Ariadne | Het meisje en de Minotaurus van Theatergroep Fien.

Je t’aime…moi non plus

In Je t’aime…moi non plus staat de haat-liefde verhouding van de componisten met de Romantische traditie centraal. Claude Debussy had in het begin van zijn carrière nog een mateloze bewondering voor de grote ideeën van Wagner, maar later ontwikkelde hij juist een enorme afkeer van de Romantische traditie. Hij ging op zoek naar een eigenzinnig Frans geluid waarin ambiguïiteit, fragmentatie, en subtiliteit de boventoon voeren.

Terwijl de Eerste Wereldoorlog in volle gang was dacht Debussy na over de waarde van kunst en muziek. Hij schreef aan Stravinsky: “De lucht moet vervuld raken van een nieuwe schoonheid als de kanonnen eindelijk stilvallen.”

Franz Liszt – Am Grabe Richard Wagners op. 474, voor harp en strijkkwartet
Claude Debussy – Premiere Rapsodie voor klarinet, fluit, strijkkwartet en harp (1910)
Darius Milhaud – Strijkkwartet nr. 1

Claude Debussy – Danse voor harp en viool (arrangement door Roel van Oosten)
Joseph Jongen – Concert á Cinq voor fluit, harp en strijktrio
Maurice Ravel – Introduction et Allegro voor harp, fluit, klarinet en strijkkwartet (1907

Muziek in het Erasmuspark

Op zondag 26 augustus organiseren we in samenwerking met Terrasmus en Stadsdeel West een drietal concerten in het Erasmuspark in Amsterdam. We willen de mensen naar buiten lokken, de natuur in. Amsterdam kent vele prachtige concertzalen en leuke festivals, maar wij willen muziek brengen op bijzondere locaties. Naar muziek luisteren terwijl je heerlijk in het park zit is een bijzondere ervaring die we graag willen brengen.
De concerten van Erasmuziek zijn gratis toegankelijk, voor arm en rijk, jong en oud, zodat iedereen er naartoe kan. s ’Ochtends geven we een jeugdvoorstelling voor kinderen vanaf 7 jaar en ‘s middags geven we twee concerten in samenwerking met een danseres van Scapino.

Het geheim van het rode masker (voor kinderen vanaf 7 jaar en hun ouders)

In samenwerking met theatermaker Marie Pien willen we een griezelverhaal van Edgar Allen Poe vertellen. Begeleid door muziek van André Caplet zullen we een kindvriendelijke bewerking maken van dit prachtige, kleurrijke en spannende verhaal. Aansluitend zal er een workshop voor alle kinderen zijn die door het hele park leidt.

Duo’s met dans

Tijdens het lunchconcert spelen we muziek voor viool en harp. We werken samen met danseres Bryndis Brynjolfsdottir van het Scapino Ballet.
We spelen muziek van Johann Sebastian Bach en Arvo Pärt. Bryndis is een geweldige en communicatieve kunstenares en de muziek is voor veel mensen bekend en geliefd. Met deze combinatie willen we een interdisciplinaire luisterervaring bieden.

Franse juwelen

Drie Franse stukken uit het begin van de 20e eeuw.
– Maurice Ravel – Quator en Fa (1903)
– Camille Saint-Saens – Fantaisie, voor viool en harp (1907)
– Claude Debussy – Danse sacrée et profane, voor strijkkwartet en harp (1904)

Aan het einde van de dag spelen we een aantal van onze mooiste stukken. Deze muziek past goed bij een zomerse dag. We vertellen iets over de achtergrond van deze stukken en laten vooral ons publiek genieten van deze betoverende muziek. Ook dit concert is in samenwerking met danseres Bryndis Brynjolfsdottir van het Scapino Ballet.

Rusland & Europa

Europa & Rusland: muziek voor fluit, altviool en harp

  • Johann Sebastian Bach – Sonate voor fluit en continuo, BWV 1031
  • Alexander Glazunov – Elegie op. 44, voor altviool en harp
  • Sofia Gubaidulina – Garten von Freuden und Traurigkeiten, voor fluit, altviool en harp
  • Claude Debussy – Sonate voor fluit, altviool en harp
  • Henriette Renié – Légende, voor harp solo
  • Béla Bartók – Romanian Folk Dances, arr. voor fluit, altviool en harp door Oneiros Ensemble

De muziek in dit programma is een staalkaart van de verschillende stromingen die belangrijk waren in Europa en Rusland. Bach, die een grondlegger was van de Europese klassieke muziek naast  Gubaidulina, die zeer invloedrijk is in de nieuwe Russische muziek. Debussy , die de Franse muziek opnieuw vormgaf in de vroege 20e eeuw naast Bartok, die invloeden van volksmuziek een plek gaf in de klassieke traditie. Europa en Rusland hebben elkaar beïnvloed en samen een enorme variëteit aan ideeën en kunstwerken voortgebracht.

De tweede fluitsonate van Johann Sebastian Bach is een van de bekendste bachwerken voor fluit, met de prachtige Sicilienne als middendeel. Hoewel het niet helemaal zeker is dat deze sonate inderdaad toegeschreven kan worden aan Bach – wellicht is er sprake van een samenwerking met Carl Philip Emanuel, zijn zoon – is het een charmant en helder werk, en zeker één van de hoogtepunten uit het repertoire.

De Elegie van Alexander Glazunov komt uit een heel andere wereld. Russische weemoed, een prachtige, eindeloze melodie en een eenvoudige begeleiding met akkoorden.

Vervolgens gaan we verder met de Garten von Freuden und Traurigkeiten van Sofia Gubaidulina, en slaan we weer een heel nieuwe weg in. Waar het eerste werk ging over structuur, het tweede over melodie, gaat deze muziek vooral om klankkleur. Alleen de fluit heeft een duidelijke melodische partij, de harp en de altviool vormen samen een tapijt met vreemde mooie kleuren en bijzondere effecten. De componiste heeft met deze muziek een tuin willen oproepen, beïnvloed door de Russische schrijver Iv Oganov die schreef over “een witte tuin met diamanten zomen.”

Claude Debussy heeft tijdens zijn leven de Franse muziek enorm beïnvloed. Terwijl de eerste wereldoorlog in volle gang was dacht Debussy na over een nieuwe esthetiek. Hij schreef aan Stravinsky: “De lucht moet vervuld raken van een nieuwe schoonheid als de kanonnen eindelijk stilvallen.” Maar een jaar later schreef hij over de Sonate: “Het is de muziek van een Debussy die ik niet langer ken. Het is beangstigend weemoedig, en ik weet niet of ik moet lachen of huilen – misschien beide?”

De Légende van Henriette Renié is geïnspireerd op een gedicht van Lecompte de Lisle, Les Elfes. Renié – die harpdocente was aan het Parijse conservatorium, en een belangrijk concertharpiste in die tijd – schreef een virtuoos werk waarin beelden uit het gedicht, een galopperende paard, de wrede elfen, duidelijk zijn terug te horen.

We sluiten af met de Roemeense Dansen van Béla Bartok. Bartok liet zich in zijn muziek inspireren door volksmuziek uit de Balkan, maar hij verwerkte die wel op vernuftige wijze in zijn composities. Deze zes dansen zijn allemaal zeer verschillend van karakter, van heel verstild tot uitbundig.